Orlik grubodzioby

Aquila clanga

Bliskie spotkanie z Zośką

Zmęczeni obaj, ale przynajmniej jeden szczęśliwy ze spotkania.Przez pół roku za pomocą telemetrii mogliśmy śledzić jej poczynania. Przejechaliśmy za nią tysiące kilometrów, docierając aż na odległą Kretę. Jednak od czasu jej wylotu z gniazda nikt jej nie widział. Ale gdy nas potrzebowała, znaleźliśmy się we właściwym miejscu. Tylko że to wcale nie była ona...


Zośka została wyposażona w nadajnik satelitarny pod koniec sezonu lęgowego w zeszłym roku. Tu nad Biebrzą. Od tego czasu mieliśmy niepowtarzalną okazję śledzić jej zachowanie i przemieszczanie się na zimowisko. Jako jedyna z młodych ptaków zaopatrzonych w nadajnik satelitarny Zośka dotarła szczęśliwie na Kretę, gdzie spędziła całą zimę. Na początku kwietnia rozpoczęła swoją wędrówkę powrotną. Dotarła do Polski, ale wędrówki nie przerwała, odwiedzając Obwód Kaliningradzki, Litwę oraz Łotwę. Takich wizyt złożyła kilka, aby w końcu na dłużej osiąść na Mazurach. Mniej więcej w połowie czerwca bezbłędnie dotychczas funkcjonujący nadajnik zaczął przesyłać coraz mniej informacji. Na dodatek wszystkie one pochodziły w tego samego miejsca. Przyczyn takiego stanu rzeczy mogło być kilka, począwszy od problemu technicznego samego urządzenia, na problemach ptaka skończywszy. Zaniepokojeni tym stanem rzeczy wybraliśmy się w tamte okolice 30 czerwca. Cały ten dzień upłynął na wypatrywaniu ptaka na niebie oraz poszukiwaniach w pobliskim lesie. Na próżno. Pozostało czekać na następne sygnały. Napłynęły kilka dni później wskazując znów to samo miejsce. 07 lipca podjęliśmy więc kolejną wyprawę w tamte rejony. Pogoda była upalna, jednak gdy dotarliśmy na miejsce nad okolicę nadciągnęły ołowiane chmury. Postanowiliśmy rozpocząć poszukiwania tym razem od lasu i po 15 minutach okazało się to trafną decyzją. Ptak kręcił się nieopodal leśnego bagienka. Uciekał, jednak do lotu zdolny nie był. Pomimo braku doświadczenia w pogoni za ptakami szponiastymi dość szybko i sprawnie udało nam się go złapać. I tu niespodzianka, Zośka bowiem okazała się być samcem. Teraz pozostało zbadać przyczyny, z powodu których Zosiek utracił zdolność do lotu. Dzięki sprawnej pracy zespołowej i pomocy lekarza weterynarii i sokolnika Pana Dariusza Poznańskiego jeszcze tego samego wieczora ptak znalazł się na stole operacyjnym w lecznicy dla zwierząt przy ul. Wesołej 18 w Białymstoku, gdzie doktor Andrzej Jaroszewicz wykonał zdjęcia rentgenowskie ptaka. Zarówno one, jak i dalsze badania wykluczyły zarówno jakiekolwiek uszkodzenia, jak i ewentualne postrzelenie ptaka. Orlik grubodzioby to przepiękny ptak.Co więcej, ptak był najedzony i w stosunkowo dobrej kondycji. Postanowiliśmy wspólnie przetrzymać go kilka dni w wolierze na obserwacji. Następne dni nie przyniosły jednak odpowiedzi na nurtujące nas pytania. Ptak żył, jadł, choć nie był skory ani do agresji, ani do ucieczki. Jedyną sensowną teorią wydawało się zatrucie pokarmowe, jednak aby to potwierdzić, należało wykonać odpowiednie badania. Zadecydowano o przewiezieniu go do obszerniejszej woliery w celu dalszej rehabilitacji. I gdy pod wieczór przenoszono ptaka do woliery, ten nagle przypomniał sobie o swoich siłach i możliwościach, wyprysnął z kartonu, w którym był przenoszony i niczym niewzruszony poszybował energicznie w górę, na ziemi pozostawiając osłupiałych ludzi.
I tak zakończyła się nasza przygoda z Panem Zośką. Nie będziemy mogli go już śledzić w internecie, zdjęliśmy mu bowiem na czas rekonwalescencji nadajnik, a na ponowne go założenie Zosiek nie dał nam szans. Wielka to szkoda, choć i tak dostarczył nam przez ten rok cennych danych. Miejmy nadzieję, że za jakiś czas uda się nam go spotkać gdzieś w terenie.
Nam pozostaje zadowolenie z faktu, że przypadek ten stanowi jeden z nielicznych, jeśli nie pierwszy w historii przykład jak dzięki nadajnikom satelitarnym można ratować życie ginących gatunków zwierząt. Dotychczas bowiem w przypadkach takich jak ten reagowano zbyt późno i na miejscu znajdowano już tylko szczątki martwych osobników. Nasz Zosiek żyje i niech żyje 100 lat!
Składamy serdeczne podziękowania Panu doktorowi Dariuszowi Poznańskiemu za okazaną pomoc oraz Panu doktorowi Andrzejowi Jaroszewiczowi i personelowi lecznicy dla zwierząt w Białymstoku za profesjonalne wsparcie.

Orlik grubodzioby

Azerbejdżan

 Çığırğan qartalça

Bułgaria

 Голям креслив орел

Katalonia

 Àguila cridanera

Czechy

 Orel volavý

Niemcy

 Schelladler

Estonia

 Suur-konnakotkas

Wielka Brytania Greater Spotted Eagle

Hiszpania

 Águila moteada

Francja

 Aigle criard

Indonezja

 Rajawali Totol

Włochy

 Aquila clanga

Gruzja

 მყივანი არწივი

Litwa

 Didysis erelis rėksnys

Węgry

 Fekete sas

Mali

 വലിയ പുള്ളിക്കഴുകൻ

 

Mauretania ठिपक्यांची घार

Montserrat

 Burung Lang Bintik

Mongolia

 Бор бүргэд

Holandia

 Bastaardarend

Japonia

 カラフトワシ

Norwegia

 Storskrikørn

Portugalia

 Águia-gritadeira

Rumunia

 Acvilă țipătoare

Rosja

 Большой подорлик

Słowenia

 Veliki klinkač

Finlandia

 Kiljukotka

szwecja

 Större skrikörn

Turcja

 Büyük orman kartalı

Ukraina

 Підорлик великий

Chiny

 乌鵰

Grecja

 Στικταετός

Białoruś

 Падворлік

Słowacja

 Orol škvrnitý

Łotwa

 Vidējais ērglis

Chorwacja

 Orao klokotaš

Macedonia

 Голем орел кликач

Logowanie